Księżniczka Peach została uwięziona we własnym zamku przez największego wroga Mario - Browsera. Dzielny hydraulik musi ją uratować, zbierając Gwiazdy Mocy. Tak właśnie w 1996 roku zaczęła się przygoda Mario w trójwymarowym świecie.

Jako, że na jakiś czas trafiło do mnie Nintendo 64, to od razu wziąłem się za Super Mario 64. Nie jest to co prawda moje pierwsze spotkanie z tą grą, ale dopiero teraz będę mógł sobie przejść ją w spokoju, samemu, od początku do końca. 

Według mnie gra ma w sumie jedną wadę. Strasznie wkurzające są według mnie ząbki na około analoga w padzie. W sumie nigdy wcześniej mi w żadnej konsoli Nintendo nie przeszkadzały, to tutaj mnie dość mocno irytują. Chcę sobie łagodnie skręcić w prawo, a postać mi skręca o 45 stopni... Z pewnością kwestia przyzwyczajenia, ale gdyby sprzęt nie był pożyczony to prawdopodobnie bym po prostu starł ten ośmiokąt papierem ściernym albo pilnikiem.

Sama rozgrywka jest jednak bez zarzutu (chociaż można doszukać się błędów np. można przeskoczyć bossa w drugiej planszy). Ci którzy od Nintendo oczekują ciekawych i zróżnicowanych plansz z pewnością się nie zawiodą. Muzyka jest przecudowna, grafika daje radę - w końcu to produkcja z 1996 roku. Mario 64 zdążył się trochę zestarzeć, w końcu rynek trójwymiarowych gier znacznie się rozwinął przez ostatnie 15 lat, ale mimo to uważam, że jest to dalej bardzo dobra gra.